5 دستاورد درمانی کاتچین چای سبز

برگ های سبز چای سرشار از ماده درمانگر کاتچین هستند

ترکیبات چای سبز به جز تعداد اندکی از کنش های آنزیمی که به سرعت طی خشک شدن رخ می دهند، بسیار مشابه ترکیبات برگ تازه بوده و حاوی پلی فنول هایی است که جلوگیری از اکسایش آنها اساس تولید چای سبز است. در غیر این صورت شاهد تولید چای اولانگ و سیاه خواهیم بود.

اثر آنتی اکسیدانی عصاره و ترکیبات پلی فنولی چای سبز نسبت به برخی از رادیکال های فعال اکسیژن به ترتیب 100 و 25 برابر بهتر از ویتامین های C و E است.

برگ های سبز چای غنی از نوعی پلی فنول از گروه فلاوانول موسوم به کاتچین هستند که تا 30% وزن برگ خشک را در بر می گیرند. شش نوع از این ترکیبات بی رنگ، قابض و محلول در آب حداقل 300-200 میلی گرم از یک فنجان چای سبز را در بر می گیرد. غلظت کاتچین به سن برگ بستگی دارد، به طوری که جوانه ها و سرشاخه ها از بیشترین مقدار برخوردار هستند. آنها به واسطه آنزیم های پلی فنول اکسیداز و پراکسیداز چای به سهولت قابل اکسایش هستند اگرچه پتانسیل اکسایش آنها متفاوت است. این ویژگی در کاربرد آنها به عنوان آنتی اکسیدان در صنایع غذایی حائز اهمیت است.

کاتچین چای سبز مانع گسترش سلول های سرطانی و عامل اثر بخشی داروهای سرطان است

کاتچین چای سبز به دلیل فعالیت ضد سرطانی، ضد میکروبی، ضد التهابی و آنتی اکسیدانی طبیعی و اثرات درمانی مفید و متعدد توجه بسیاری را در زمینه زیست پزشکی به خود جلب کرده است. این ترکیبات با توانایی از بین بردن رادیکال های آزاد بر روی رشد سلول های سرطانی اثرات بازدارندگی نیرومندی ایجاد می کنند. با وجود این، کاتچین در محیط های خنثی و قلیایی ناپایدار بوده و به راحتی اکسید می شود؛ در نتیجه از حامل های شیمیایی برای انتقال آنها در بافت های بدن استفاده می شود.

کاتچین با افزایش سمیت سلولی داروی سیس پلاتین از طریق گسترش آپوپتوز (مرگ سلولی برنامه ریزی شده) و تغییر فعالیت پروتئین های غشایی مقاومت دارویی نسبت به سلول های سرطان های تخمدان و سینه را تعدیل می کند. علاوه بر این، این ترکیب با افزایش فعالیت آنزیم گلوتاتیون S-ترانسفراز به سم زدایی و کاهش خطر دگردیسی تومور سرطانی با جلوگیری از تشکیل مویرگ های جدیدی که قند و اکسیژن را به سلول های سرطانی می رسانند، کمک می کند (که و همکاران، 2019؛ شیستوپسکی و همکاران، 2019).

کاتچین چای سبز روند پیری پوست را کند می کند

مصرف کاتچین موجود در چای سبز علاوه بر این که تأثیر مثبتی برای جلوگیری از روند پیری پوست ناشی از گرد و غبار دارد، چه به صورت خوراکی و چه به صورت ترکیبات آرایشی و بهداشتی میزان تشکیل چین و چروک (از طریق بهبود کشسانی پوست با جلوگیری از تخریب کلاژن)، ضخامت روپوستی (راهکار بازدارنده بدن در برابر نور ماوراء بنفش) و خشکی پوست ناشی از پرتوی ماوراء بنفش، تبخیر نامحسوس آب از روپوست و کاهش سرامید (پروتئین ساختاری غشای سلولی که در تمایز، تکثیر و مرگ برنامه ریزی شده سلول مشارکت می کند) در پوست را در برابر پرتوی ماوراء بنفش خورشید کاهش می دهد.

کاتچین چای سبز به طور چشمگیری مقدار ترکیبات واکنش پذیر اکسیژن دار را کاهش داده و زیست پذیری فیبروبلاست های پوستی (سلول های مولد کلاژن) را افزایش می دهد. علاوه بر این، کاتچین سنتز کلاژن را بهبود داده و فرایند تخریب الاستین و کلاژن را متوقف می سازد (یانگ و همکاران، 2019؛ وانگ و همکاران، 2019).

کاتچین ترکیبی ضد درد، ضد دیابت و موثر در درمان اختلالات قلبی است

سایر ویژگی های درمانی کاتچین چای سبز که اخیراً مورد پژوهش قرار گرفته است، عبارت اند از:

• کاتچین با مسدود کردن کانال های یون پتاسیم حساس به آدنوزین تری فسفات (مولکول های حامل انرژی در سلول) از خاصیت ضد درد به منظور درمان عارضه هایی از قبیل درد معده و سردرد برخوردار است (اسلام و همکاران، 2019).
• کاتچین چای سبز به عنوان یک ترکیب ضد دیابت با تحت تأثیر قرار دادن ترشح هرمون های انسولین، پلی پپتید مهاری معده و پپتید شبه گلوکاگون 1 میزان جذب قند (گلوکز) ناشتا و بعد از غذا را به ویژه در هنگام عصر کاهش می دهد (تاکاهاشی و همکاران، 2019).
• کاتچین چای سبز بدون عوارض جانبی با حساسیت زدایی یون کلسیم در تصحیح اختلال در آرامش در بیماران مبتلا به کاردیومیوپاتی با اختلال عملکرد دیاستولی موثر است (کوآن و همکاران، 2019).

به طور کلی، تداوم بررسی اثرات فیزیولوژیکی و فارمالوژیکی چای به اطلاعات پس زمینه ای در رابطه با تولید، مصرف، دسترسی به انواع چای و مهم تر از همه تغییرات شیمیایی نیازمند است که طی فرایند تولید محصولات مختلف تجاری صورت می پذیرد.